Mister President

Het raakt me. Het ontroert me. Het past me.

P!nk:

Dear Mr. President
Come take a walk with me
Let's pretend we're just two people and
You're not better than me
I'd like to ask you some questions if we can speak honestly

Niemand beter dan iemand anders. De zot niet minder of niet meer dan het kind, niet minder of niet meer dan de baas van een land. De baas van een land niet meer of niet minder dan de zanger (sorry Axl!), de meid niet minder of niet meer dan 'mijnheer doktoor', niet meer of minder dan ik... Wel anders.

Allemaal uniek, allemaal deel van het Geheel.

Oijlst Carnaval

Laat mij het maar eerst voorop stellen: Ik ben géén carnavalsmens. Confetti in je ogen, volslagen onbekenden die familiair doen, néé het is écht niet aan mij besteedt. Dacht ik.

Maar Lief had een laat valentijnsweekendje gepland in de carnavalsstad der Vlaamse carnavalssteden, Aalst.
Valentijn, maar samen met de kinderen weliswaar.

Mooi stadje, klein & knus. Uitermate charmant dialect. En als Vlaamsbrabantse vrij goed verstaanbaar voor mij.

Zaterdag. Hier en daar loopt een verdwaalde 'voil janet'. Blonde of rosse pruik, moeders bh opgevuld, een zichtbare zwarte string en panty's met duidelijk overbehaarde benen. Tiens, denk ik, ontharen 'voil janetten' zich dan niet?
Al bij al blijft het stadje nog rustig. Een stilte voor de zondagse uitbarsting.

Zondagmiddag. Een oud afgeleefd cafeetje tussen spoor en water loopt vol. Geen stoelen meer, enkele vooroorlogse afgeleefde tafeltjes, banken met vlekken tegen de muur. Drank kan je enkel nog krijgen in plastieken bekertjes. En voor de veiligheid zijn stoffen muren afgeplakt met doorzichtig plastiek. Er hangt een merkwaardige, volkse en intieme sfeer. Geur van zware hamburgers en gebakken ajuin (tiens, tiens!). Even een 'fond' leggen voor het latere overmatig drankverbruik, denkt het oudere koppel aan de overkant van de gelagzaal.

Koud en mistig. We trekken naar het begin van de stoet, aan de rode brug.
Dan barst het los. Pinguïns met alohabloemetjes rond de nek en cocktails in het zand. Opwarming van de aarde. Dikke prinsen met sigaren in Villa Clementine of met betonmolen in een namaakschip. Enkele lokale verwijzingen naar de wisseling van het burgemeesterschap. Van Blauw naar Tjeef. Of van grijze foef naar brazilian wax. Traaven in 't zwet. Over het rascisme tegenover die zwarte schepen uit St-Niklaas. Overigens een pur sang Vlaamse man met toevallig een andere huidskleur.

En ik? Ik heb genoten, ondanks bevroren voeten in pijnlijk net gekochte platte schoenen. Kindjes doodop maar gelukkig. Man ook.

Volgend jaar terug? Jazeker!
Maar dan wel verkleed als Pipi Langkous.