Fier over percentiel 99 bij Wol's toetertesten. Hij had ook maar één foutje gemaakt op een visuele geheugentest. 'n Olifantje vergeten...
(Hoe kan je nu een olifant vergeten, denk ik dan? Misschien als je zelf klein genoeg bent...)
Z'n juf vertelt verder: R. is eigenwijs en doet z'n eigen zin, hij kijkt niet naar wat z'n vriendjes doen, om zelf iets anders te beslissen. Ik zie een glinstering in haar ogen, maar kan die van mij ook niet verbergen.
"Ik doe m'n eigen zin!"
Lijkt Pipi Langkous wel...
Of toch ook wel - een héél klein beetje - z'n mama? :-~°
vrijdag, februari 16, 2007
Valentijn
Wol heeft vorige woensdag een valentijnscadeautje gekregen van Vriendinneke Maan.
Ik spoor hem aan om haar ook iets te geven. Jong geleerd is oud gedaan. En dat geldt vooral voor zonen en voor romantici in spe...
Hij wil een rood hartje op karton tekenen en uitknippen, er een snoepje opkleven en aan Maantje geven. Qua idee kan dat al tellen, vind ik.
Zus doet mee. Hetzelfde. Maar wel voor haar vriendinnetje Bo. :-))
Er wordt gevochten om het rode potlood. En wat later vliegen de snippers karton de vloer op.
Nog wat later zie ik dat Muis intussen al het snoepje heeft opgegeten. Vooraleer het cadeautje is afgegeven. "Bo'tje lust dat snoepje toch niet."
Nog zo klein, en toch kan ze het al goed uitleggen...
Ik verdenk haar enigszins van 'knutselen met voorbedachte rade'.
Ik spoor hem aan om haar ook iets te geven. Jong geleerd is oud gedaan. En dat geldt vooral voor zonen en voor romantici in spe...
Hij wil een rood hartje op karton tekenen en uitknippen, er een snoepje opkleven en aan Maantje geven. Qua idee kan dat al tellen, vind ik.
Zus doet mee. Hetzelfde. Maar wel voor haar vriendinnetje Bo. :-))
Er wordt gevochten om het rode potlood. En wat later vliegen de snippers karton de vloer op.
Nog wat later zie ik dat Muis intussen al het snoepje heeft opgegeten. Vooraleer het cadeautje is afgegeven. "Bo'tje lust dat snoepje toch niet."
Nog zo klein, en toch kan ze het al goed uitleggen...
Ik verdenk haar enigszins van 'knutselen met voorbedachte rade'.
woensdag, februari 14, 2007
Geluk, een tekst van 14/02/2006
Graag nodig ik jullie uit om mee te denken over
Het Geluk.
Het Engelse happiness is afgeleid van het Ijslandse woord happ, dat toeval betekent. Zo ook to happen: het gebeurt. Of beter: het kàn gebeuren, maar het kan ook niet gebeuren.
Of in het Frans. La bonheur. A la bonne heure (bonheur)!
Les bonnes heures. Je kan er dan vanuit gaan dat er ook mauvaises heures zijn. En van wat hangt dat af? Toeval?
Ook in onze taal. Geluk. Het is geluk-t! Maar ’t kan al even goed niet lukken.
Kortom, het is duidelijk dat hier in ons westers taalgebruik geluk voornamelijk afhangt van Het Toeval.
Toevallig (Ha, het ‘westers’ geluk!) las ik vorig weekend een krantenartikel over de sociale voorwaarden tot geluk. (Bron: Laatste Nieuws, “Meer welvaart maakt niet gelukkiger”, zat. 11 & zon. 12 februari 2006 – Over recent onderzoek van Dhr. Ruut Veenhoven, hoogleraar Erasmusuniversiteit te Rotterdam).
Een belangrijke basisvoorwaarde, aldus Dhr. Veenhoven, is keuzevrijheid. In een sociale omgeving waar men eigen keuzes kan maken, in alle vrijheid, is men over het algemeen gelukkiger dan in een omgeving met een dwingende sociale controle. Hier is die vrijheid juist belangrijk.
Maar volgens mij brengt vrijheid ook verantwoordelijkheid met zich mee. De ene z’n vrijheid begint, waar iemand anders z’n vrijheid eindigt. Waar zijn precies de grenzen?
Alle studies zijn het erover eens, meer welvaart maakt zeker niet meer gelukkig. De krant haalt hier een mooi voorbeeld aan volgens de wet van de verminderde meeropbrengst: een eerste reep chocolade is heerlijk, de tweede ook nog, de derde al minder, de vierde niet echt meer en de vijfde doet je kotsen.
Verder stelt de professor nog dat gelukkige mensen toleranter zijn, ze minder vaak zondebokken nodig hebben, ze zich meer inzetten voor maatschappelijke organisaties en dat het redelijker kiezers zijn… Een leuke stelling is hier “Gelukkige mensen zijn meestal ook vriendelijk.” :-)
Allemaal aanvaardbaar. Ik wilde het nog even nakijken met wat de Dalai Lama over geluk zegt.
(Bron: De Kunst van het Geluk, Dalai Lama & Howard Cutler – ISBN 90 5501 605 5)
Letterlijk (pg. 21): "Wat is de zin van ons bestaan? Wat maakt ons leven zinvol? De zin van ons bestaan is het zoeken naar geluk."
Interessant. Dit maakt dus dat de zin van ons leven onder andere niet is:
- een godsdienst klakkeloos volgen;
- geld en materiële welvaart vergaren – enkel en alleen ten persoonlijke titel;
- kinderen kweken uit eigenbelang;
- gelukkig zijn – maar enkel in roesmomenten;
- kortstondig geluk van een seksueel hoogtepunt;
en andere zogenaamde drogredenen die een mens gelukkig maken, want ze maken hem slechts kortstondig gelukkig, en alles hangt dan nog ’s af van het toeval.
En hoe word je dan gelukkig volgens de Dalai Lama?
(pg. 104) “Door je universeel mededogen te ontwikkelen.”
“Bij het ontwikkelen van mededogen kun je mogelijk eerst jezelf van je lijden verlossen. Richt dit natuurlijke gevoel op jezelf, cultiveer het en breid het daarna uit om ook anderen te omvatten.”
Universeel mededogen is iets anders dan verbondenheid. Verbondenheid bevat het idee van een weegschaal: ik geef iets in de hoop iets terug te krijgen.
“Universeel mededogen kan omschreven worden als een toestand van de geest die geweldloos is, niet schadelijk en niet agressief. Een houding van de geest die de anderen wil bevrijden van hun lijden. Dit alles in een gevoel van toewijding, verantwoordelijkheid en respect voor de andere.”
Ik haal nog één citaat aan (pg. 84):
“Telkens wanneer ik mens ontmoet, benader ik hen vanuit het standpunt dat we de meest fundamentele dingen met elkaar gemeen hebben. We hebben allebei een lichamelijke vorm, een geest, emoties. We worden allemaal op dezelfde manier geboren, en we gaan allemaal dood. We willen allemaal gelukkig zijn, en niet lijden. Als ik de anderen vanuit dit standpunt bekijk, en niet de nadruk leg op onbetekende verschillen, zoals het feit dat ik Tibetaan ben, of een andere huidskleur, godsdienst of culturele achtergrond heb, geeft mij dat het gevoel dat ik iemand ontmoet die precies hetzelfde is als ik. Ik merk dat als je anderen op dat niveau benadert, je veel gemakkelijker met elkaar kunt omgaan en communiceren."
Ik heb zeer veel uit dit boek gehaald en zal er nog veel meer uithalen. Alles op zijn tijd. Bedankt om dit mee te willen lezen en om mee te willen denken. Bedankt ook voor jullie visies. Met een groeiend universeel mededogen en een zo klein mogelijk ego (er is nog wat werk aan…), groet deze toch wel gelukkige mens jullie op deze speciale valentijnsdag.
Carla
14/02/2006
Het Geluk.
Het Engelse happiness is afgeleid van het Ijslandse woord happ, dat toeval betekent. Zo ook to happen: het gebeurt. Of beter: het kàn gebeuren, maar het kan ook niet gebeuren.
Of in het Frans. La bonheur. A la bonne heure (bonheur)!
Les bonnes heures. Je kan er dan vanuit gaan dat er ook mauvaises heures zijn. En van wat hangt dat af? Toeval?
Ook in onze taal. Geluk. Het is geluk-t! Maar ’t kan al even goed niet lukken.
Kortom, het is duidelijk dat hier in ons westers taalgebruik geluk voornamelijk afhangt van Het Toeval.
Toevallig (Ha, het ‘westers’ geluk!) las ik vorig weekend een krantenartikel over de sociale voorwaarden tot geluk. (Bron: Laatste Nieuws, “Meer welvaart maakt niet gelukkiger”, zat. 11 & zon. 12 februari 2006 – Over recent onderzoek van Dhr. Ruut Veenhoven, hoogleraar Erasmusuniversiteit te Rotterdam).
Een belangrijke basisvoorwaarde, aldus Dhr. Veenhoven, is keuzevrijheid. In een sociale omgeving waar men eigen keuzes kan maken, in alle vrijheid, is men over het algemeen gelukkiger dan in een omgeving met een dwingende sociale controle. Hier is die vrijheid juist belangrijk.
Maar volgens mij brengt vrijheid ook verantwoordelijkheid met zich mee. De ene z’n vrijheid begint, waar iemand anders z’n vrijheid eindigt. Waar zijn precies de grenzen?
Alle studies zijn het erover eens, meer welvaart maakt zeker niet meer gelukkig. De krant haalt hier een mooi voorbeeld aan volgens de wet van de verminderde meeropbrengst: een eerste reep chocolade is heerlijk, de tweede ook nog, de derde al minder, de vierde niet echt meer en de vijfde doet je kotsen.
Verder stelt de professor nog dat gelukkige mensen toleranter zijn, ze minder vaak zondebokken nodig hebben, ze zich meer inzetten voor maatschappelijke organisaties en dat het redelijker kiezers zijn… Een leuke stelling is hier “Gelukkige mensen zijn meestal ook vriendelijk.” :-)
Allemaal aanvaardbaar. Ik wilde het nog even nakijken met wat de Dalai Lama over geluk zegt.
(Bron: De Kunst van het Geluk, Dalai Lama & Howard Cutler – ISBN 90 5501 605 5)
Letterlijk (pg. 21): "Wat is de zin van ons bestaan? Wat maakt ons leven zinvol? De zin van ons bestaan is het zoeken naar geluk."
Interessant. Dit maakt dus dat de zin van ons leven onder andere niet is:
- een godsdienst klakkeloos volgen;
- geld en materiële welvaart vergaren – enkel en alleen ten persoonlijke titel;
- kinderen kweken uit eigenbelang;
- gelukkig zijn – maar enkel in roesmomenten;
- kortstondig geluk van een seksueel hoogtepunt;
en andere zogenaamde drogredenen die een mens gelukkig maken, want ze maken hem slechts kortstondig gelukkig, en alles hangt dan nog ’s af van het toeval.
En hoe word je dan gelukkig volgens de Dalai Lama?
(pg. 104) “Door je universeel mededogen te ontwikkelen.”
“Bij het ontwikkelen van mededogen kun je mogelijk eerst jezelf van je lijden verlossen. Richt dit natuurlijke gevoel op jezelf, cultiveer het en breid het daarna uit om ook anderen te omvatten.”
Universeel mededogen is iets anders dan verbondenheid. Verbondenheid bevat het idee van een weegschaal: ik geef iets in de hoop iets terug te krijgen.
“Universeel mededogen kan omschreven worden als een toestand van de geest die geweldloos is, niet schadelijk en niet agressief. Een houding van de geest die de anderen wil bevrijden van hun lijden. Dit alles in een gevoel van toewijding, verantwoordelijkheid en respect voor de andere.”
Ik haal nog één citaat aan (pg. 84):
“Telkens wanneer ik mens ontmoet, benader ik hen vanuit het standpunt dat we de meest fundamentele dingen met elkaar gemeen hebben. We hebben allebei een lichamelijke vorm, een geest, emoties. We worden allemaal op dezelfde manier geboren, en we gaan allemaal dood. We willen allemaal gelukkig zijn, en niet lijden. Als ik de anderen vanuit dit standpunt bekijk, en niet de nadruk leg op onbetekende verschillen, zoals het feit dat ik Tibetaan ben, of een andere huidskleur, godsdienst of culturele achtergrond heb, geeft mij dat het gevoel dat ik iemand ontmoet die precies hetzelfde is als ik. Ik merk dat als je anderen op dat niveau benadert, je veel gemakkelijker met elkaar kunt omgaan en communiceren."
Ik heb zeer veel uit dit boek gehaald en zal er nog veel meer uithalen. Alles op zijn tijd. Bedankt om dit mee te willen lezen en om mee te willen denken. Bedankt ook voor jullie visies. Met een groeiend universeel mededogen en een zo klein mogelijk ego (er is nog wat werk aan…), groet deze toch wel gelukkige mens jullie op deze speciale valentijnsdag.
Carla
14/02/2006
zondag, februari 11, 2007
Werelds Westvlaams
Westvlaams gevoel komt eindelijk bovendrijven.
Sympathie voor Toeroetsche Brahim:
"De vuist verdringt het vocabulaire. Waarom vinden jongeren de woorden niet meer om zich uit te drukken?"
Zo'n universele mensen zijn er meer nodig...
Sympathie voor Toeroetsche Brahim:
"De vuist verdringt het vocabulaire. Waarom vinden jongeren de woorden niet meer om zich uit te drukken?"
Zo'n universele mensen zijn er meer nodig...
dinsdag, februari 06, 2007
Struisvogel
Muis speelt struisvogel.
Denkt dat ik haar niet zie als ze haar handjes voor haar ogen houdt.
Ik speel het spel mee: 'Waar is ons Muis nu?'
Ze klapt haar handen open naast haar gezicht en glimlacht breed: 'Hier mama!'
Gekke Muis!
Of gekke mama?
Denkt dat ik haar niet zie als ze haar handjes voor haar ogen houdt.
Ik speel het spel mee: 'Waar is ons Muis nu?'
Ze klapt haar handen open naast haar gezicht en glimlacht breed: 'Hier mama!'
Gekke Muis!
Of gekke mama?
woensdag, januari 31, 2007
Jamie
Eindelijk weet ik waarom.
Er zijn wel meerdere redenen en oorzaken, maar dit is toch wel de hoofdvogel. Ik ben tegendraads van nature. Althans dit zegt Lief toch...
Waarom ik dus niet graag kook.
Ik lees een receptje van Jamie Oliver. Eenvoudig en lekker. Maar ik hou me noch aan de ingrediënten, noch aan de manier van bereiden.
Kabeljauwfilets worden tongrolletjes.
Cheddarkaas vervangen door gewone Emmenthal.
De avocado door brocoli.
En voor de kleur voeg ik er rode gesnipperde paprika aan toe.
Soms lukken m'n experimenten niet. Ik ben dan ook maar een beginneling in edele kunst van het koken.
Nu wel: 't was lekker! Zegt zelfs Lief. Tegendraads of niet.
---
Recept volgens Jamie:
(Uit: Happy Days met de Naked Chef - ISBN 90 215 9920 1 - pg. 55)
Voldoende voor 2 personen
olijfolie extra vierge
zeezout en zwarte peper uit de molen
2 kabeljauwfilets van 225 g, zonder vel en zonder graat
1 klein handje verse basilicum, gesnipperd
1 avocado, geschild, zonder pit, in partjes
150 g goed gepelde gamba's, gekookt of ongekookt
1,4 dl slagroom
150 g goede cheddarkaas
Verwarm de oven op 220° C. Vet bakblik in met een beetje olijfolie. Bestrooi de kabeljauw aan beide kanten met zout en peper en leg ze op het bakblik. Strooi basilicum, avocado en gamba's over de vis. Sprenkel er slagroom over en rasp er de kaas bij. Bak de vis in een voorverwarmde oven in 15-20 minuten tot hij goudbruin is en begint te pruttelen. Breng op smaak met zeezout en zwarte peper uit de molen en serveer met een groene salade.
---
Eigen versie
Bodempje olijfolie in een glazen schaal. Schik een 8-tal tongrolletjes rondom rond de schaal. Schik de geblancheerde brocoli in het midden. Zwarte peper en zeezout. Klein beetje garam masala (Indische curry). Licht in look gebakken gamba's toevoegen. Light slagroom erbij. Gesnipperde 1/4de rode paprika ter versiering. Emmenthalkaas on top. Afdekken in de oven. Ongeveer 20 minuten in voorverwarmde oven.
Ook lekker met brocolipuree...
Smakelijk!
Er zijn wel meerdere redenen en oorzaken, maar dit is toch wel de hoofdvogel. Ik ben tegendraads van nature. Althans dit zegt Lief toch...
Waarom ik dus niet graag kook.
Ik lees een receptje van Jamie Oliver. Eenvoudig en lekker. Maar ik hou me noch aan de ingrediënten, noch aan de manier van bereiden.
Kabeljauwfilets worden tongrolletjes.
Cheddarkaas vervangen door gewone Emmenthal.
De avocado door brocoli.
En voor de kleur voeg ik er rode gesnipperde paprika aan toe.
Soms lukken m'n experimenten niet. Ik ben dan ook maar een beginneling in edele kunst van het koken.
Nu wel: 't was lekker! Zegt zelfs Lief. Tegendraads of niet.
---
Recept volgens Jamie:
(Uit: Happy Days met de Naked Chef - ISBN 90 215 9920 1 - pg. 55)
Voldoende voor 2 personen
olijfolie extra vierge
zeezout en zwarte peper uit de molen
2 kabeljauwfilets van 225 g, zonder vel en zonder graat
1 klein handje verse basilicum, gesnipperd
1 avocado, geschild, zonder pit, in partjes
150 g goed gepelde gamba's, gekookt of ongekookt
1,4 dl slagroom
150 g goede cheddarkaas
Verwarm de oven op 220° C. Vet bakblik in met een beetje olijfolie. Bestrooi de kabeljauw aan beide kanten met zout en peper en leg ze op het bakblik. Strooi basilicum, avocado en gamba's over de vis. Sprenkel er slagroom over en rasp er de kaas bij. Bak de vis in een voorverwarmde oven in 15-20 minuten tot hij goudbruin is en begint te pruttelen. Breng op smaak met zeezout en zwarte peper uit de molen en serveer met een groene salade.
---
Eigen versie
Bodempje olijfolie in een glazen schaal. Schik een 8-tal tongrolletjes rondom rond de schaal. Schik de geblancheerde brocoli in het midden. Zwarte peper en zeezout. Klein beetje garam masala (Indische curry). Licht in look gebakken gamba's toevoegen. Light slagroom erbij. Gesnipperde 1/4de rode paprika ter versiering. Emmenthalkaas on top. Afdekken in de oven. Ongeveer 20 minuten in voorverwarmde oven.
Ook lekker met brocolipuree...
Smakelijk!
Abonneren op:
Posts (Atom)
