Even if I am in love with you
All this to say, what's it to you?
Observe the blood, the rose tattoo
Of the fingerprints on me from you
Other evidence has shown
That you and I are still alone
We skirt around the danger zone
And don't talk about it later
Marlene watches from the wall
Her mocking smile says it all
As the records the rise and fall
Of every soldier passing
But the only soldier now is me
I'm fighting things I cannot see
I think it's called my destiny
That I am changing
Marlene on the wall
I walk to your house in the afternoon
By the butcher shot with the sawdust strewn
"Don't give away the goods too soon"
Is what she might have told me
Marlene watches from the wall
Her mocking smile says it all
As the records the rise and fall
Of every man who's been here
But the only one here now is me
I'm fighting things I cannot see
I think it's called my destiny
That I am changing
Marlene on the wall
zondag, april 29, 2007
Zondagskind
Gisterennacht op weg naar huis hoorde ik dit vrolijke reggae-deuntje uit 1972 van Paul Simon weer.
No I would not give you false hope
On this strange and mournful day
But the mother and child reunion
Is only a motion away, oh, little darling of mine.
I can't for the life of me
Remember a sadder day
I know they say let it be
But it just don't work out that way
And the course of a lifetime runs
Over and over again
'k Had de nogal droevige lyrics nooit eerder van dichtbij bekeken, maar de muziek zelf maakt me altijd héél opgewekt en vervuld.
Toen kleine Muis geboren is, hoorde ik dit op de radio.
Exact één jaar later op haar verjaardag opnieuw.
En aangezien Toeval niet bestaat.
But the mother and child reunion
Is only a motion away
Ik geloof.
Ik geloof dat ik voor het geluk geboren ben.
Dat er mooie dingen op m'n Pad liggen. Muis is er één van. Eén van de zovele.
Ik geloof.
Dat m'n zondagskindje al evenzeer voor het geluk geboren is.
The mother & child reunion is only a motion away.
No I would not give you false hope
On this strange and mournful day
But the mother and child reunion
Is only a motion away, oh, little darling of mine.
I can't for the life of me
Remember a sadder day
I know they say let it be
But it just don't work out that way
And the course of a lifetime runs
Over and over again
'k Had de nogal droevige lyrics nooit eerder van dichtbij bekeken, maar de muziek zelf maakt me altijd héél opgewekt en vervuld.
Toen kleine Muis geboren is, hoorde ik dit op de radio.
Exact één jaar later op haar verjaardag opnieuw.
En aangezien Toeval niet bestaat.
Is only a motion away
Ik geloof.
Ik geloof dat ik voor het geluk geboren ben.
Dat er mooie dingen op m'n Pad liggen. Muis is er één van. Eén van de zovele.
Ik geloof.
Dat m'n zondagskindje al evenzeer voor het geluk geboren is.
Nog over kleurtjes
Conversatie op de achterbank.
'Welke kleuren vind jij het mooist, Zus?'
'Roze en rood. En oranje.'
(Merkwaardig, denk ik. Nét hetzelfde als ik.)
Wol gaat verder:
'Ik zie graag blauw en groen. En bruin en rood en paars en geel.'
(En ik denk: hopelijk niet allemaal tegelijkertijd.)
En nog:
'Maar géén roze!'
Ja! Mijn zoon is eenEchte Man . Onmiskenbaar nu al.
Ook al hebben we nooit wat dan ook laten merken in die richting.
'Welke kleuren vind jij het mooist, Zus?'
'Roze en rood. En oranje.'
(Merkwaardig, denk ik. Nét hetzelfde als ik.)
Wol gaat verder:
'Ik zie graag blauw en groen. En bruin en rood en paars en geel.'
(En ik denk: hopelijk niet allemaal tegelijkertijd.)
En nog:
'Maar géén roze!'
Ja! Mijn zoon is een
Ook al hebben we nooit wat dan ook laten merken in die richting.
donderdag, april 26, 2007
Sandalen of boerka
Gisteren op stap met de kinderen. Het binnenland in, naar Oma ‘Pitoe’.
En zoals gewoonlijk ook verwend door Oma Pitoe. Zowel de kindjes als ik krijgen nieuwe sandalen. Voor zus de obligate roze met bloemetjes. Voor broer stoere beige. En voor mij schattige halfhoge met bruine riempjes. Niets bomma-achtigs, niets tuinbroekvrouwenachtigs. Gewoon allround, maar lief.
Nadien voor een hapje en een drankje naar de speeltuin, de Drie Fonteinen in Vilvoorde. Het valt mij op dat m’n geboorteplaats intussen flink multicultureel geworden is. En met de exotische temperaturen dezer dagen wanen we ons bijna in het buitenland.
Veel vrouwen in boerka ook. Ook eentje, duidelijk een origineel Belgische met blauwe ogen en bleke teint, maar toch in vol ornaat. Ik bedenk dat ze het nu allemaal wel warm moeten hebben in die zware grijze stof.
Toevallig lees ik nu over de Islam. Een aparte bijlage van Knack (maart 2007). Kwestie van wat meer te weten te komen hoé Islamgelovigen nu precies denken, welke stromingen er allemaal zijn en hoe ze hun geloof beleven.
Ik moet denken aan een quote uit deze Knack van een 40-jarige overtuigde moslim. ‘Mijn vrouw heeft op een bepaald moment zélf gekozen om de boerka te dragen. Ik heb haar nooit gedwongen.’
---
’s Avonds laat terug thuis.
Ik laat trots m’n nieuwe aanwinst zien aan manlief. Hij vindt ze niet ‘sexy’ genoeg. Niet hoog genoeg (ook al toren ik nu al boven hem uit als ik schoenen draag hoger dan 5 cm). Te weinig frullaria. Foute kleur. ‘k Ben ontgoocheld. Ik had ze wel degelijk gekozen, met zijn smaak in gedachten.
En dan denk ik: Wat is het verschil? Boerka of sandalen?
Hij heeft mij inderdaad ook nooit ‘gevraagd’ andere schoenen te kopen. Maar je moet al wat sterk in je schoenen staan (haha! leuke woordspeling!), om niet toe te geven aan de druk. Maatschappelijk, cultureel bepaald of persoonlijk.
Tja.
“You can’t please everybody. So you gotta please yourself.” (‘Garden Party’ Ricky Nelson - Gisteren op de terugweg op de radio…)
En zoals gewoonlijk ook verwend door Oma Pitoe. Zowel de kindjes als ik krijgen nieuwe sandalen. Voor zus de obligate roze met bloemetjes. Voor broer stoere beige. En voor mij schattige halfhoge met bruine riempjes. Niets bomma-achtigs, niets tuinbroekvrouwenachtigs. Gewoon allround, maar lief.
Nadien voor een hapje en een drankje naar de speeltuin, de Drie Fonteinen in Vilvoorde. Het valt mij op dat m’n geboorteplaats intussen flink multicultureel geworden is. En met de exotische temperaturen dezer dagen wanen we ons bijna in het buitenland.
Veel vrouwen in boerka ook. Ook eentje, duidelijk een origineel Belgische met blauwe ogen en bleke teint, maar toch in vol ornaat. Ik bedenk dat ze het nu allemaal wel warm moeten hebben in die zware grijze stof.
Toevallig lees ik nu over de Islam. Een aparte bijlage van Knack (maart 2007). Kwestie van wat meer te weten te komen hoé Islamgelovigen nu precies denken, welke stromingen er allemaal zijn en hoe ze hun geloof beleven.
Ik moet denken aan een quote uit deze Knack van een 40-jarige overtuigde moslim. ‘Mijn vrouw heeft op een bepaald moment zélf gekozen om de boerka te dragen. Ik heb haar nooit gedwongen.’
---
’s Avonds laat terug thuis.
Ik laat trots m’n nieuwe aanwinst zien aan manlief. Hij vindt ze niet ‘sexy’ genoeg. Niet hoog genoeg (ook al toren ik nu al boven hem uit als ik schoenen draag hoger dan 5 cm). Te weinig frullaria. Foute kleur. ‘k Ben ontgoocheld. Ik had ze wel degelijk gekozen, met zijn smaak in gedachten.
En dan denk ik: Wat is het verschil? Boerka of sandalen?
Hij heeft mij inderdaad ook nooit ‘gevraagd’ andere schoenen te kopen. Maar je moet al wat sterk in je schoenen staan (haha! leuke woordspeling!), om niet toe te geven aan de druk. Maatschappelijk, cultureel bepaald of persoonlijk.
Tja.
“You can’t please everybody. So you gotta please yourself.” (‘Garden Party’ Ricky Nelson - Gisteren op de terugweg op de radio…)
donderdag, april 19, 2007
Gezegend
'Count your blessings'.
Wel ja, 'k besef het nog maar eens.
Ik ben gezegend. Met onder andere een paar ongelofelijk grootmoedige en warmhartelijke vrienden.
{{Knuffel!}}
En dank u wel!
Lou Reed - Perfect Day - Transformer (1972)
Just a perfect day,
Drink sangria in the park,
And then later, when it gets dark,
We go home.
Just a perfect day,
Feed animals in the zoo
Then later, a movie, too,
And then home.
Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.
Oh such a perfect day,
You just keep me hanging on,
You just keep me hanging on.
Just a perfect day,
Problems all left alone,
Weekenders on our own.
It's such fun.
Just a perfect day,
You made me forget myself.
I thought I was someone else,
Someone good.
Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.
Oh such a perfect day,
You just keep me hanging on,
You just keep me hanging on.
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow...
Wel ja, 'k besef het nog maar eens.
Ik ben gezegend. Met onder andere een paar ongelofelijk grootmoedige en warmhartelijke vrienden.
{{Knuffel!}}
En dank u wel!
Lou Reed - Perfect Day - Transformer (1972)
Just a perfect day,
Drink sangria in the park,
And then later, when it gets dark,
We go home.
Just a perfect day,
Feed animals in the zoo
Then later, a movie, too,
And then home.
Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.
Oh such a perfect day,
You just keep me hanging on,
You just keep me hanging on.
Just a perfect day,
Problems all left alone,
Weekenders on our own.
It's such fun.
Just a perfect day,
You made me forget myself.
I thought I was someone else,
Someone good.
Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.
Oh such a perfect day,
You just keep me hanging on,
You just keep me hanging on.
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow...
'Klak'schoentjes
Enkel Muisje en ik op stap.
Met roze-modebewuste Muis een gevààrlijke onderneming. Nee, niet omwille van het verkeer. Wél een beproeving voor m'n zenuwen.
Want ze kàn er wel wat van, onze Muis. Aangaande mama's geduld op de proef stellen.
Ze luist me een 'prinsessenboekje' af, een diadeem met roze hartjes en roze-rode 'hello kitty'-sokjes.
Winkel in, winkel uit.
Uitkijken dat ik met dat buggy'tje niet overal tegenaan rij. Of per ongeluk over de tenen van blauwgrijsgekrulde keuvelende dametjes.
In de Zara springt Muis plots uit haar kar.
Ze zet zich op de grond, doet haar nieuwe schoenen uit en vangt een paar uit de winkel - knàlrood, ijzingwekkende hoge hak en riempjes, maat 38 - om ze te passen.
'Kijk mama, klakschoentjes! Mag ik ze hebben?'
:-)
Een schoenenfreak, en bovendien fel en sexy.
That's my girl!
Met roze-modebewuste Muis een gevààrlijke onderneming. Nee, niet omwille van het verkeer. Wél een beproeving voor m'n zenuwen.
Want ze kàn er wel wat van, onze Muis. Aangaande mama's geduld op de proef stellen.
Ze luist me een 'prinsessenboekje' af, een diadeem met roze hartjes en roze-rode 'hello kitty'-sokjes.
Winkel in, winkel uit.
Uitkijken dat ik met dat buggy'tje niet overal tegenaan rij. Of per ongeluk over de tenen van blauwgrijsgekrulde keuvelende dametjes.
In de Zara springt Muis plots uit haar kar.
Ze zet zich op de grond, doet haar nieuwe schoenen uit en vangt een paar uit de winkel - knàlrood, ijzingwekkende hoge hak en riempjes, maat 38 - om ze te passen.
'Kijk mama, klakschoentjes! Mag ik ze hebben?'
:-)
Een schoenenfreak, en bovendien fel en sexy.
That's my girl!
zondag, april 15, 2007
Afstand
Hyacinten gekregen. Zalig zoete witte geur.
Als je de kamer binnenkomt, geurt het heerlijk subtiel.
Maar als je er te lang zit, ruik je niets meer.
Tja. Herkenbaar. Ook in 't algemeen.
Als je er met je neus opzit.
Als je te dicht zit.
Als je het geheel niet meer ziet.
Even afstand nemen en opnieuw de volle schoonheid appreciëren.
Als je de kamer binnenkomt, geurt het heerlijk subtiel.
Maar als je er te lang zit, ruik je niets meer.
Tja. Herkenbaar. Ook in 't algemeen.
Als je er met je neus opzit.
Als je te dicht zit.
Als je het geheel niet meer ziet.
Even afstand nemen en opnieuw de volle schoonheid appreciëren.
Abonneren op:
Posts (Atom)
