Credo

Noch Wol noch Muis zijn gedoopt. Bewust.

Vandaag liet ik weten aan Wol's meester dat hij dus ook niet z'n communie doet. En hoewel ik geen verantwoording moet geven, vind ik toch nodig er even over te reflecteren.
Al was het maar om Wol zélf een degelijke uitleg te geven.

Ik moet heel ver teruggaan in m'n geheugen. Lagere school.
Bij de 'nonnekes'. Zuster Ida en Moeder Overste.
Een paar verhalen uit die tijd zijn me altijd bijgebleven.

'n Kindje van zeven dat verdronk.
Winter. Schaatsen op een krakkemikkig bevroren vijvertje. Ze zakte door het ijs en geen volwassene in de buurt om te helpen.
Ik was zelf zeven.
Uitleg van de juf van het tweede leerjaar: 'God wil dat zo.'
'God moet wel écht slecht zijn, als Hij dat wil', dacht ik.

Papa en ik gingen elke zondag naar de mis. Opa en oma ook.
Opa sliep en snurkte. Oma keek wie er nog was.
En vooral wie er niét was.
Als ik vroeg hoe het kwam dat er mensen waren die niet naar de mis gingen, kreeg ik als antwoord: 'Die mensen zijn slecht!'
Ik verstond dit niet...
Ook toen al waren er meer mensen op straat dan in de kerk.

Een jaar of twaalf. Langzaam besef van andere godsdiensten.
Elke godsdienst z'n God. En in m'n kinderlijke verbeelding zag ik een soort van heilige Hotline. Van de éne wolk naar de andere.
Allah belt met JWHW (Joden spreken de naam van God niet uit; ze geloven in een niet-'voorstelbare' voorstelling van de godheid. Net als moslims trouwens.): 'Die joden van u maken het daar wel weer bont in de Gazastrook!'
Of kleurrijke Brahma op bezoek bij 'onze' katholieke God-met-lange-grijze-baard en wit gewaad: op het menu rijstpap geserveerd met gouden lepeltjes.
(Rijstpap?? Aardbeien met slagroom! Champagne!
Dat lijkt me nét iets feestelijker...)

Vierde middelbaar. Godsdienst van een streng-katholieke pater.
'Er zijn slechts vijf wereldgodsdiensten en de rest zijn sektes.'
'Wat zijn sektes?'
'Slecht, minderwaardig, zoals bijgeloof', was het antwoord van de leraar.

Ik werd ouder en ging op zoek. De katholieke roots waren er.
Wortels die niet doorgeknipt hoeven te worden.
Maar ook: Hare Krishna, Hindoeïsme, Boeddhisme, Islam & Jodendom.
Natuurgodsdiensten. De Etrusken. De Kelten en de Germanen bij ons. Indianen op een ander continent.

En zoveel misvattingen van de ene godsdienst tegenover de andere. Zoveel machtsstrijd. Zoveel menselijke drama's die gebeurden in Gods naam. En nog gebeuren.

Waarom meewarig kijken naar het Hindoeïsme en z'n talrijke goden? Welk verschil is er met het Christendom, de Drie-Eenheid, Maria en de Engelen?

Ik geloof niet (meer) in goed of slecht. Ik geloof ook niet dat deze God beter of slechter is dan die God. Want in feite gaat het toch om hetzelfde...

Ik geloof in een Oerbron. In 'Het'. Niet mannelijk, niet vrouwelijk, geen persoon. Maar wél heel persoonlijk en direct.
Dat wat voor mensen ondenkbaar is. 'On-voorstelbaar'.
Zoals het voor 'platvoeters' onmogelijk is driedimensioneel te denken. Zoals het voor ons onmogelijk is te denken in vier, vijf of meer dimensies.

'Maar waar is nu precies Het Koninkrijk Gods?'
'Zoek niet verder: het Koninkrijk ligt in U.'

Ik geloof in de Mens en alle levende Wezens. Allemaal een Vonkje uit de Oerbron. Allemaal onderling verbonden.
Dat waar we van afgesplitst zijn om menselijkheid te voelen. En waar we naar verlangen om naar terug te keren.
God is niet ver weg op z'n wolk. God is deel in elk van ons. We zijn zelf 'deeltje God'.

Maar geloof mij niet. Geloof vooral niet wat ik beweer. Ervaar.
Maak het stil. Kijk naar binnen. En weet.

'Sterk in jezelf, gelijk zoals alle anderen, nederig in die wetenschap.'

Besef

Rare week. Eerst bericht van een vriendin dat haar vader plots overleden is. Dan twee dagen na mekaar over twee koppels die uit mekaar gaan. Beiden langer dan 10 jaar bijeen en beiden met twee kinderen.

Er zijn geen zekerheden.
Zélfs niet als je 80 uur per week werkt. Zelfs niet in een gelukkig Vlaams gezin. Zelfs niet met een chique 'kar'. En ook niet met een borstvergroting. We sterven allemaal, de ene wat vroeger dan de andere. En de oudere kan z'n jeugd ook niet houden. Het ontglipt ons allemaal. Hoe erger we eraan vasthouden, hoe erger de pijn. Als zand in een te hard dichtgeknepen hand.

Ooit kan het plots gedaan zijn. Dàt is alvast wel zeker.

Gehechtheid is één van de oorzaken van lijden volgens het boeddhisme.
Wat is gehechtheid precies? Dénken dat alles blijft zoals het is. Koppig hopen dat een gelukzalige toestand blijft.

Maar ik kijk, knipper met m’n ogen en intussen is 'daarnet' alweer weg.

Halsstarrig vasthouden aan gewoonten en verwachtingen, aan je job en aan je gezondheid, aan eigendom en je vrienden of kinderen.
Niets, écht niets, is van ons. 'Our live is for rent', zingt Dido. En onze kinderen in bruikleen (Kahlil Gibran, uit "De Profeet" - Voor de volledige tekst: klik op de titel).

"Gehechtheid is vasthouden aan dingen die je fijn vindt en die je een positief gevoel geven, namelijk dat de mensen die je graag ziet bij jou zijn en niet op vakantie." Dit zegt een vriend.

Aan de andere kant.
Gehechtheid is goed. In de zin dat hij het hierboven aanhaalt, zeker.

Er zit namelijk een zekere dualiteit in. Gehechtheid versus 'oppervlakkigheid'. Koorddansen tussen vasthouden aan waarden die je doen goed voelen en 'nergens te diep willen gaan'. Als u, beste lezer, verstaat wat ik wil zeggen.

Ik ben toch van mening dat je de dingen die je wil doen, met je volle aandacht moet doen (want dit is juist 'bewustzijn'). Dat je ten volle mag genieten van die 'gehechtheid', 't is te zeggen: de dingen die je doen goed voelen.

Genieten is inderdaad het sleutelwoord. Maar ook weten en beseffen. Niets is voor eeuwig. Alles verandert continu. Voor je het weet, is het wég. Maar dat wil niet zeggen dat je op de moment zelf, ervan mag/kunt genieten.

Lééf! A fond. Alsof elke dag de laatste is. Elk moment is belangrijk. Altijd kan die éne ontmoeting met een vriend, de laatste zijn.

Gedachten zijn krachten - deel II

Toen ik nog geen kinderen (noch man) had, zag ik in gedachten vinnig rossige kopjes met bruine ogen. Van alle combinaties vind ik dat persoonlijk de mooiste.

En wat wil nu Het Toeval? Beiden zijn koperketelkopjes met doordringende reebruine ogen. Net zoals m'n meter en grootmoeder. Hoewel zij roder en lichter van huid is.

Bestaat 'toeval'? Of bepaalde ik doorheen de jaren zélf het uitzicht van m'n kinderen? (Want de erfelijkheid had even goed kunnen bepalen dat onze kinderen eerder de genen van de papa meekregen.)

Niet zo verwonderlijk als je inzicht krijgt in de menselijke geest. Wat je wil, wat je gelooft, dat krijg je. Gedachten zijn krachten.
Dit is ook de kracht van affirmaties. Die - volgens mij - ook enkel maar werken, als je er 200% in gelooft en er achter staat.
Ik ben OK zoals ik ben. Dit werkt als je dit gelooft. En: je gelooft dit als je dit voldoende herhaalt.

Mijn menselijke geest komt soms in botsing met een andere menselijke geest. Wat voor mij goed is, is niet per se goed voor de andere. Of omgekeerd. En hier geldt het principe van de vrije wil. Ieder handelt vrij, en naar eigen inzicht. Is dit goed? Is dit slecht? Nee, het is.

Ik verwijs naar What the bleep do we know en hoop dat jullie ook ontvangen wat jullie willen. Daarin wordt o.a. uitgelegd dat gedachten zich kunnen manifesteren als materie, fysisch waarneembaar. Vooral interessant, als we weten dat meerdere (dezelfde en liefst positieve) gedachten kunnen doorwegen in dezelfde richting. We kunnen de toekomst van onze planeet Aarde bepalen, als we zoveel mogelijk allemaal maar hetzelfde willen. Natuurbehoud boven winstbejag. 'Opwarming van de aarde', ver-van-m'n-bed show? Nee: begin bij jezelf. Het hangt wel degelijk ook van mij/jou af.

Tenslotte nog. Positief neigend, heb ik altijd geloofd dat ik gelukkig zou zijn. Dat de mooie kanten van het leven zouden overwegen op de donkere. Dat ik, zoals een poes met zeven maal zeven levens, altijd weer mooi op m'n pootjes terechtkom.

En waar sta ik nu? Om de Talking Heads te citeren:
"And you may find yourself in a beautiful house, with a beautiful
wife (husband). And you may ask yourself: Well... how did I get here?"

Simpel: door wat ik denk en waar ik in geloof.

Afstand

Hyacinten gekregen. Zalig zoete witte geur.

Als je de kamer binnenkomt, geurt het heerlijk subtiel.
Maar als je er te lang zit, ruik je niets meer.

Tja. Herkenbaar. Ook in 't algemeen.
Als je er met je neus opzit.
Als je te dicht zit.
Als je het geheel niet meer ziet.

Even afstand nemen en opnieuw de volle schoonheid appreciëren.

Ont-moeten

Mooie quote van Gabriel Rios:

Ik heb veel opgestoken van die promiscue tijd.
Want ik weet nu dat de vrijheid van toen een illusie was.

Echte vrijheid is juist vrij zijn van de dingen die je denkt te moeten doen om een kick te krijgen.

Vul 'promiscuïteit' in met gelijk welke andere verslaving... sporten, drinken, hunker naar macht, geliefd willen zijn, werk...

Oud-premier VDB zei het al: Trop is teveel.

Verlang niets, geniet van alles...

Boek

"Wat echt belangrijk is, zingeving voor alledag" van Karen Wassink.
Uitgegeven bij Lannoo, ISBN 90 209 6641 3

(uitleg volgt, ben nog aan 't verwerken... databank wat trager dan gewoonlijk.)

Dank je wel Sofie!

Idealiter

Idealiter is je partner een driedelig landbouwstelsel uit de Middeleeuwen.

Voor één derde je allerbeste vriend.
Voor één derde de tofste vent om seks mee te hebben.
Voor één derde iemand waar je als (sterke: ahum!) vrouw naar kan opkijken.

Helaas!

Net zoals in dit drieslagstelsel ligt ook altijd één derde braak.

Over blogs en bloggen.

En gisteren in de krant.

62 miljoen blogs telt de wereld.
Sinds eind juli dit jaar zijn er 12 miljoen bij gekomen.

Ik beken.

Het wereldwijde net als een kakefonie van geluidloze woorden.
Een muisstille spraakwaterval. Maar géén kleintje, nee. De Niagara Falls vervallen in het niets. Oogverdovend.

Allemaal woorden die voordien gewoon bleven hangen in gedachten, hooguit 's gewisseld met een zielsvriend.

Ik moet denken aan Bram Vermeulen: "Ik heb een steen verlegd op aarde."
Blogs verzekeren onsterfelijkheid.

Ook al zijn ze in oorsprong bedoeld voor oma die 120 kilometer verder woont.

Advice

Dit is van lang geleden, van làng voor ik in contact kwam met Reiki... (°1999)


"Be careful with whose advice you follow,
and be patient to those you supply yours"
----------------------------------------------------------------------------------


This is my advice to the world. This is my philosophy.

You live this life only once, make the best out of it every single day.
Get to know people. Do not lock yourself into your own ivory tower.
Smile and say hello to strangers – nothing is nicer than the smile you get in return.

Remember that you are special, just like everybody else.
Do not feel down too long – the sun hides behind the clouds.
When you feel happy, catch this moment and hold it in your memory
As clouds again are showing up when you least expect it. But it won't last…

Do not underestimate yourself! Do not underestimate others!
Don't look up onto celebrities or people so-called higher in rank.
Imagine them early in the morning in their bathroom...
You are not less or more than anybody else. We are all equal.

Lay down in the grass and watch the ants – and see how their society resembles to ours.
What is the meaning of life for an ant? Would an ant be aware of humans?
Would it care about us anyway?
Why should we then care about a fourth dimension? Just be aware there is one.

Explore and broaden your visions – be open to new experiences.
Live today. Do not worry about the future.
What is meant to be, will come anyhow. Trust yourself and your intuition.
Forget the idea that everything used to be better when you were younger.
Everything changes – accept these changes. Have the courage to change the things you can.
Know the things you can not change. Have the wisdom to know the difference between them.

Bear your good memories in your heart, and be fully aware of a good moment when you live it.
But do not carry along the way too much material stuff.
The less you own, the less it will be of your concern.
Don't be afraid to throw away old stuff, you will never use it anyway.
Except for photographs. Those are your material memories.

Get to know other cultures – and its differences and similarities to your own.
People are people, all with the same needs and longings.
Communicate, evaluate, and appreciate what you have got at home.

All is relative.
There is always worse than your own bad situation.
There is always better than the best you can.
Make progress in your own life. Look up new challenges, at one step at the time.
Every time you succeed, you will be happier.
Every time you don‘t, do something else, it is not such a big deal anyway.

Enjoy a good wine, but never alone and never when you are feeling bad.
Enjoy life… and express yourself. Sing in your car, loudly and even out of tune.
Move, not because you should, but because it will make you feel better afterwards.
Dance, wherever you can, even alone in your kitchen. Get the rhythm.
Hug your friends. Have good sex.

Get enough vitamins and eat well balanced. Be proud of your body and take good care of it.
Sleep enough and allow yourself to have happy dreams only.
Remember your nice dreams in the morning, just before getting out of bed.

Be a child again once in a while.
Nothing is for granted. Be amazed about apparently evident situations.
Do something foolish sometimes. Don't care about what other people might think about it.
Your age is of no importance whatsoever. You are as old as you feel.
You can either learn from a four-year old child as from a greyish eighty-something.

Everything you do, do it fully aware.
This is my advice to the world. This is my philosophy to be happy.
Yours friendly, Carla.


--------------------

warme groetjes van muske
"Sterk in jezelf - gelijk zoals alle anderen - nederig in die wetenschap"

Wintermijmeringen

"Mama?"
"Ja?"

"Later word jij oma. En nog later mémé."
Ik zie me daar al zitten: licht knikkebollend, met grijs verwaaid haar, m'n tanden naast mij op het nachttafeltje in een glaasje water.

"En nog later ga je dood."
"En vind jij dat erg, Wolleke?"
"Nee, want dan word je terug geboren en word je terug mama."
"Net zoals de jaargetijden."

:-)

Ik vind het zelf ook niet erg.