Intussen

Intussen is de badkamer gestofzuigd en gepoetst.
Want denkt u dat een man het massagraf zou opmerken?
No way! Net zo min als dat hij opmerkt dat ik er eigenlijk wel goed uitzie... (Het tegendeel zou hij uiteraard wél zien: 'Tiens, je hebt precies wallen onder je ogen, moet ik je bij de vuilzakken buiten zetten?).

Mannen!
't Is handig in huis. Maar ook weer niet té lang.

;-))

Massamoord

Eerst namen ze de keuken over. Ze bleven maar komen, ik weet niet van waar. Een heel leger. De ene na de andere, in colonne. En dus verwijderde ik al het zichtbare voedsel, zodat ze zouden omkomen van honger. Dàt hielp niet echt. Hier en daar wel een uitgedroogd kadaver, maar de meerderheid sloeg dapper terug.

En wat later veroverden ze ook de badkamer. Met tientallen en tientallen kropen ze uit de verwarming. Vastbesloten. En nog steeds op zoek. Naar wat? Ik weet het nog steeds niet. Want in de badkamer bewaar ik logischerwijs geen voedsel noch drank.

Tijd voor actie.

Drie groene lokdozen voor de prijs van twee. Ik was alvast gelokt! Ok, nog eentje extra voor als er nog een ander leger elders zou opduiken. Lokdozen dus.

Ja. Dat doen ze wel. Lokken. In eerste en enige instantie.
Maar vernietigen? Nee hoor.

Die verdomde wriemelbeesten blijven taai en keihard leven.

Lief zegt: 'Lààt ze toch leven, ze doen niemand kwaad.'

Maar daarnet overschreden ze een psychologische grens. Ik zag een gevleugeld, ietwat trager en groter exemplaar. Als ze verdorie ook nog beginnen rond te vliegen, terwijl ik me sta af te drogen!

Terwijl ze op mij naar boven kropen in een nutteloze poging tot weerstand, mepte ik ze één voor één dood met m'n groene strandslippers.

Een massagraf aan de wc. Maar ik laat ze er nog even liggen...
Voor Lief!

---

(gniffel!)

Queens

Om keihard op te zetten in de auto. Snelheid gegarandeerd.
Gewoon zalige muziek...

Antwoord

Dit antwoord gekregen op m'n post van 16 juni.


Brussel, 2 juli 2007

PER E-MAIL

Betreft: uw e-mail dd. 16 juni 2007 betreffende blogspot

Geachte mevrouw,

Ik verwijs naar uw brief dd. 16 juni 2007.
U trekt mijn aandacht op uw blogspot. Ik bezocht deze vandaag even.

U richt mij hier een open brief om de belastingbrief te vereenvoudigen. Dienaangaande wil ik uw aandacht trekken op:

- Vereenvoudigde belastingsaangifte via www.tax-on-web.be : voorafinvulling

Reeds voor tienduizenden ambtenaren en gepensioneerden wordt het principe van de “voorafinvulling” toegepast. Dit principe moeten wij ook kunnen toepassen voor andere categorieën van burgers.

Binnen dit kader zijn mijn partij en ikzelf groot voorstander van een doorgedreven vereenvoudiging van de fiscaliteit. Ik verwijs hieromtrent naar (bladzijde 54):

- Verlagen, verschuiven en vereenvoudigen van belastingen

Wij blijven dit verder aankaarten bij mogelijke regeringsonderhandelingen. U kan mij uw visie hierop steeds laten kennen.


Met vriendelijke groeten,
Vincent VAN QUICKENBORNE

Geen energie gaat verloren, ze verandert van vorm

'Mama, niemand gaat echt dood, hè.'

'Dat is wat ik denk, ja Wolleke. Je gaat niet écht dood. Je verandert van vorm. Je wordt een sterreke en als je wil, kan je dan terug geboren worden.' Ik besef dat het een kinderlijke voorstelling is van wat ik denk, maar het komt wel hierop neer.

'Als ik doodga. Ga je mij dan terug Wol noemen?'

'Ik hoop dat ik eerder een sterretje mag worden, Wolleke. Ik hoop dat ik jou en Muis mag zien opgroeien en dat ik een oma kan worden. Als jij doodgaat, word je iemand anders. Misschien wel een Pitoe'ke als je daar zin in hebt.'

Hij verzinkt terug in z'n gedachten.

En dan plots: 'Ga je dat Pitoe'ke dan Wol noemen?'

;-)

Dopen

'Mama, waarom ben ik niet gedoopt?'

Ja, en dit op m'n nuchtere maag.
Nog niet goed wakker antwoord ik.
'Je bent niet gedoopt omdat er nog andere soorten Kerken bestaan. Omdat er mensen zijn die niet geloven in Maria en Jozef en Jezus. Er zijn zelfs mensen die in niets geloven (behalve zichzelf, denk ik - ook al een waarde op zich), zoals Papa bijvoorbeeld. Omdat ik liever heb dat je zelf kan kiezen, wanneer je oud genoeg bent om te kiezen. Omdat ik niet achter de Katholieke Kerk kan staan, ook al apprecieer ik bepaalde waarden ervan wel.'

'En dus mag ik mijn communie niet doen?'
Nee (nu niet), maar we doen wel iets anders in de plaats.

Discussie gesloten. Voorlopig toch.
Maar ik voel dat ik later met sterkere argumenten zal moeten afkomen.

Ver

't Is beslist. Zoals we vorig eindejaar vierden in Disneyland Parijs, zo zullen we dit eindejaar vieren in Disneyland Florida.

Ver leek het mij. Onmetelijk ver voor een 10-jarige. Zo ver dat ik dacht dat ik er wel nooit zou geraken.
Want in het vijfde studiejaar namen we met de hele klas deel aan een wedstrijd om naar Disneyland te kunnen vliegen. Van Disneyland Parijs in 1979 nog belange geen sprake. En het aantal koekjes dat ik toen gegeten heb van dat merk dat die wedstrijd sponsorde. Ik mocht ze zelfs niet! Maar desondanks alles in het kader van De Grote Wensreis. Uiteraard won een andere klas.

Maar bijna 30 jaar later wordt de wereld wel erg klein.

Ik denk aan het verhaal van m'n grootmoeder. De eerste keer dat ze de zee zag, onze Noordzee, was ze 19 jaar. Vlak na de oorlog.

En nu. Onze kinderen zijn nog niet schoolplichtig, maar hebben wél al de halve aardbol gezien.

What's next?
En vooral ook - tot wat leidt het? Maakt het écht een wezenlijk verschil voor onze kinderen? Ik denk het niet...