Even kort

Het meest logische is om deze blog van onder naar boven te lezen.

En niet omgekeerd, zoals u - beste lezer - nu doet...

Things to do

Als ik ooit 's vijf minuten tijd heb... Om het met Louis Neefs te zeggen.
Nooit dus.

- overgordijnen wassen (of uiteindelijk toch 's nieuwe kopen?)
- stof afnemen van bovenkant kasten (helpt 's blazen ook?)
- kasten 'schommelen' (Westvlaamse uitdrukking. Vertaald naar het Brabants: 'uitmesten')
- ramen buiten lappen (zolang er gordijnen voor hangen, zie ik niet hoe vuil ze precies zijn)
- onkruid wieden (laat het gras maar groeien!)
- foto's van kinderen als baby's inkleven in een album
- éindelijk dat lichtblauwe lange kleed maken, waarvan ik de stof al meer dan 10 jaar heb (ook al ben ik intussen van m'n blauwe naar m'n rode periode overgegaan; ik lijk Picasso wel ;-))

De lijst is niet-limitatief.

Gelukkig zijn intussen wel al de belastingsbrieven ingevuld. Tiens, da's iets voor een volgende post... Wordt vervolgd.

Haardvrouw

Vanmorgen mijmerde ik over 'vrouw-aan-de-haard'.
Ongetwijfeld een uitdrukking uit een langvervlogen net-na-de-oorlog tijdperk én ongetwijfeld uitgevonden door een oubollige, conservatieve man-met-standing.

Vroeger - in m'n kinderlijke fantasie - zag ik zo'n haardvrouw dan breien bij het open vuur. Stoofpotje pruttelend op dat vuur. Wollen sokjes aan, lekker warm. Knuffeldekentje over de kouwelijke knieën. Kindjes braaf spelend met één autootje voor diezelfde haard. En zelf wachtend - volledig gekrulspeld - op de thuiskomst van vader-de-man.

It's all so quiet, all so still.

Wat wil nu het toeval? Ook ik ben deeltijdse vrouw-aan-de-haard. Deeltijds voor een weektaak min vierentwintig achtendertigste, tijd waarin ik vrouw-op-haar-werk speel.

Alleen: een haard hebben we niet. Stoofpotjes mag ik niet maken van manlief (en dus laat ik hem meestal zelf koken - slim van mij, hè!). Sokjes vervangen door teenslippers. En tijd om te breien? Wanneer dan wel? 's Nachts??
Kindjes braaf spelend? Ja, af & toe gebeurt dat wel eens... Maar dan niet als ze stil in hun kamer zitten, terwijl ik voor de 5de keer die week stofzuig en hun rommel opruim. Stil in de kamer zitten, wil meestal zeggen: kattenkwaad uithalen. Moeder-aan-de-haard kan dàn maar beter gaan checken.

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen.
Onderschat het leven van de huisvrouw niet; ze heeft nooit gedaan.
Plannen, vooruitzien, delegeren en wat een ander niet kan/wil doen, zelf doen.
Of met een modernere term: House-keeping manager.

Misschien moet ik dàt wel 's op m'n visitekaartje zetten (en zien of het indruk maakt ;-))

Dualiteit

Blij zijn met wat dit leven mij geeft. Het erkennen als het mijne. Er verantwoordelijkheid voor nemen. Elk moment opnieuw.

En tegelijkertijd.

Hopen en dromen.
Groeien. Onderweg naar een doel. Maar welk?

---

They let you dream
Just to watch them shatter
You're just a step
On the boss-man's ladder
But you got dreams
He'll never take away

Regen

Wanneer ik vandaag stop met werken, giet het. Niet zo'n beetje, het valt met bakken. Even, even maar, twijfel ik. Paraplu of toch maar lekker nat worden? Me verstoppen voor de wonderen der natuur of eraan toegeven?

In een optimistische bui kies ik voor het tweede.
En ik geniét!

Stevig stappen met m'n sandalen in de verse plassen. Splash!
Slierten nat haar in m'n gezicht, jas doorweekt tot op m'n vel.
En zure regen ten spijt, ik wil even proeven. Mmmm...

Héérlijk, zo'n felle, bijna zomerse bui!

Gedachten zijn krachten - deel II

Toen ik nog geen kinderen (noch man) had, zag ik in gedachten vinnig rossige kopjes met bruine ogen. Van alle combinaties vind ik dat persoonlijk de mooiste.

En wat wil nu Het Toeval? Beiden zijn koperketelkopjes met doordringende reebruine ogen. Net zoals m'n meter en grootmoeder. Hoewel zij roder en lichter van huid is.

Bestaat 'toeval'? Of bepaalde ik doorheen de jaren zélf het uitzicht van m'n kinderen? (Want de erfelijkheid had even goed kunnen bepalen dat onze kinderen eerder de genen van de papa meekregen.)

Niet zo verwonderlijk als je inzicht krijgt in de menselijke geest. Wat je wil, wat je gelooft, dat krijg je. Gedachten zijn krachten.
Dit is ook de kracht van affirmaties. Die - volgens mij - ook enkel maar werken, als je er 200% in gelooft en er achter staat.
Ik ben OK zoals ik ben. Dit werkt als je dit gelooft. En: je gelooft dit als je dit voldoende herhaalt.

Mijn menselijke geest komt soms in botsing met een andere menselijke geest. Wat voor mij goed is, is niet per se goed voor de andere. Of omgekeerd. En hier geldt het principe van de vrije wil. Ieder handelt vrij, en naar eigen inzicht. Is dit goed? Is dit slecht? Nee, het is.

Ik verwijs naar What the bleep do we know en hoop dat jullie ook ontvangen wat jullie willen. Daarin wordt o.a. uitgelegd dat gedachten zich kunnen manifesteren als materie, fysisch waarneembaar. Vooral interessant, als we weten dat meerdere (dezelfde en liefst positieve) gedachten kunnen doorwegen in dezelfde richting. We kunnen de toekomst van onze planeet Aarde bepalen, als we zoveel mogelijk allemaal maar hetzelfde willen. Natuurbehoud boven winstbejag. 'Opwarming van de aarde', ver-van-m'n-bed show? Nee: begin bij jezelf. Het hangt wel degelijk ook van mij/jou af.

Tenslotte nog. Positief neigend, heb ik altijd geloofd dat ik gelukkig zou zijn. Dat de mooie kanten van het leven zouden overwegen op de donkere. Dat ik, zoals een poes met zeven maal zeven levens, altijd weer mooi op m'n pootjes terechtkom.

En waar sta ik nu? Om de Talking Heads te citeren:
"And you may find yourself in a beautiful house, with a beautiful
wife (husband). And you may ask yourself: Well... how did I get here?"

Simpel: door wat ik denk en waar ik in geloof.

Bezoek

Morgen krijgen we leuk bezoek, maar ik hou het nog even als verrassing voor de kinderen.

Het bezoek heeft zich een gps aangeschaft en wil nu daarmee komen pronken!
Pfff, ik baseer mij nog altijd scoutsgewijs op de zon, wat me redelijk tot goed lukt. Wel vervelend bij nachte of ontij, wanneer ik dan toch de verkeerde kant oprij...

'Wie denk je dat er komt?'

Met een uitgestreken gezicht, maar het typische wipneusje(*) omhooggekruld, antwoordt Muis:
Een dikke schildpad!

Dat Oma Pitoe dàt maar niet te weten komt!

---

((*)Bij ons in Brabant zegt men 'Plat haar, platte zinnen', waar men mee wil aanduiden dat ze ogenschijnlijk van plan is een schelmenstreek uit te halen.)